اللهم عجل لولیک الفرج

 

            

 

ناقابلست مولا جان...

تولدتان مبارک.

هرچند نیستید تا شمع های انتظار را فوت کنید

افسوس که کیک قلبمان هنوز برایتان پخته نشده

و چشمهایمان که نمیبینند...

و شمع ها  ـ تلنباری از ۱۱۷۴ سال پیش ـ

 در انتظار

میسوزند

تو نیستی و چگونه میتوان شاد بود؟!

ما  از شرم سوزاندنت

آب میشویم

و شمع ها

از عشق تو میسوزند!

و هنوز...

نه !

هنوز عاشقت نشدیم !!!

دارد دیر میشود

کمک کن

ادعایمان را به عمل برسانیم

ـ یا فارس الحجاز...ادرکنا ـ


3رباعي :

                                           

                  ایمان به خدا كم است كم...برگرديد

                     جان ها به لب آمد از ستم...برگرديد

                     تا جمعه ي وصلتان هزاران دفعه

                     ميميرم و زنده ميشوم...برگرديد

   

                                     

                    در بين سياه كاري طراحان

                    ـ چون عشق شماست در ميان  آقاجان ـ

                    بوم دلمان هميشه رنگارنگ است

                     مانند نگارخانه ي فرشچيان!

 

                                        

                      دنيا به شما نياز دارد آقا

                      در سينه  هزار راز دارد  آقا

                      غم هاي زمانه كه يكي ـ دوِِتّا  نيست...

                      اين رشته  سر دراز دارد آقا!

(از نسيم)

 

  

 

 

گذر رباعی از شاهنامه

              

                   افتاد به خواب سلطنت  کابوسی

                   رستم ِِ کُشی  از طریق نامحسوسی!

                    در جرعه ی نیشداروی سهراب است:

                      کینه شتری...نه! کینه کیکاووسی!

 

 (از نسیم)


منتظر نقدهای ارزشمندتان هستم

بغض گلوگیر...

                                                           یااباصالح عج :

 

                         بی عشق شما کم شده بودیم آقا

                             بازیچه ی عالم شده بودیم آقا

                             دنیا که بهشت ما نبود! از اول...

                             سرگرم جهنم شده بودیم آقا!!!

                                                     (از نسیم)


برای نخستین بار  ۳مناجات بعد از رباعی:

 

۱-خدایا...

این روزهای داغ  ...

همه چیز سردم میکند

ـ راست میگفتند:

حفظ ایمان

همچون نگه داشتن آتش در کف دست خواهد شد!!! ـ

پس خوش به حال دستان سوخته!

 

۲-خدایا...

این روزها...

همه چیزمان کنترل دارد:

پنکه

چراغ

تلویزیون...

همه چیز

به جز زبانمان!!!

ـ کمک کن افسارش را بدست بگیریم.ـ

 

۳-خدایا...

کمک کن

که دختران کشورمان

بفهمند

که ارزششان به بنفش و سبز و زرد شدن نیست!

به عرضه شدن نیست!

به زیر دست و پا بودن نیست!!!

هرچند خودشان را به خواب زده اند...

بیدارشان کن.

 

حرف آخر:

از دکتر علی شریعتی

خدایا

استوار ماندن و به هر بادی به باد نرفتن  دین من است

دینی که پیروانش بسیار کم اند!