آیا تا به حال به شخصیت (شاندل)

در نوشته های دکتر شریعتی توجه کردید؟

شاندل در فرانسوی به معنی شمع است و شمع یعنی: شریعتی مزینانی علی.........گاهی شریعتی سخنانش را از زبان شاندل بیان میکرده.

 

                     حرف های دل شریعتی:

در باغ  بی برگی زادم

 

 در ثروت فقر  غنی گشتم

 

ازچشمه ی ایمان سیراب شدم

 

درهوای دوست داشتن دم زدم

 

در آرزوی آزادی سر بر داشتم

 

در بالای غرور قامت کشیدم

 

از شعر شرابم نوشاندند

 

از مهر نوازشم کردند

 

حقیقت دینم شد و راه رفتنم

 

وخیر حیاتم شد و کار ماندنم

 

وزیبایی عشقم شد

 

وبهانه ی زیستنم

 

             

 

  می خواستم زندگی کنم...راهم را بستند

  ستایش کردم...گفتند خرافات است

  عاشق شدم...گفتند دروغ است

  گریستم...گفتند بهانه است

  خندیدم...گفتند دیوانه است

       دنیا را نگه دارید...

                میخواهم پیاده شوم!!!

 

-...و خدایا  به من زیستنی عطاکن

 که در لحظه ی مرگ

 در بی ثمری لحظه ای

 که برای زیستن گذشته است

                                حسرت نخورم

       ومردنی عطا کن

 که در بیهودگی اش سوگوار نباشم.

 

-دلی که از بی کسی غمگین است...

  هرکس را می تواند تحمل کند.

 

-ارزش عمیق هرکس

 به اندازه ی حرفهایی است

 که برای نگفتن دارد.

 

-اگر پیاده هم شده است سفر کن...

در ماندن می پوسی.

 

 هرکس را نه بدان گونه که هست

 احساسش میکنند...

 

        بدان گونه که احساسش میکنند

هست.

 

-استوار ماندن و زیر هرباری نرفتن 

                  دین من است.

 

-اخلاص یعنی: یکتایی در زیستن

                       یکتایی در بودن

                      یکتایی در عشق